پایگاه خبری تحلیلی

جنایت فراموش نشدنی ناپلئون و انتقامی که پس داد

شهر یافا با دیوارهای مستحکم بلند متمایز می‌شد و علاوه بر نیروهای توپخانه، وجود حدود 1200 سرباز در این منطقه برآورد می‌شد. با وجود قدرت این شهر ناپلئون تصمیم گرفت ابتدا آنجا را تصرف کند زیرا به دلیل موقعیت استراتژیک یافا و مشرف بودن آن به دریا، او می‌توانست به راحتی به سایر شهرهای شام حمله کند.

در تاریخ ششم ماه مارس ۱۷۹۹ میلادی، ناپلئون بناپارت ژنرال فرانسوی شهر یافا در فلسطین را اشغال کرد و با وجود تسلیم شدن حاکم شهر بدون جنگ و اعلام آتش بس، ناپلئون دستور کشتار ۲۰۰۰ اسیر را صادر کرد.

جرقه این قتل عام پس از انهدام ناوگان فرانسوی در جنگ دریایی ابو قیر در مصر در زمان حمله ناپلئون به شهرهای شام به وجود آمد.

شهر یافا با دیوار‌های مستحکم بلند متمایز و علاوه بر نیرو‌های توپخانه، وجود حدود ۱۲۰۰ سرباز در این منطقه برآورد می‌شد. با وجود قدرت این شهر، ناپلئون تصمیم گرفت ابتدا آنجا را تصرف کند، زیرا به دلیل موقعیت استراتژیک یافا و مشرف بودن آن به دریا، او می‌توانست به راحتی به سایر شهر‌های شام حمله کند.

ناپلئون فرستادگان خود را نزد “عبدالله بیگ” فرماندار عثمانی یافا روانه کرد و به او دستور داد تا تسلیم شود.

فرماندار یافا اوضاع را بسیار دشوار دید. به رغم استحکامات شهر، پادگان در شهر کوچک بود و برای مدت طولانی نمی‌توانست مقاومت کند. تأمین کمک‌رسانی به عثمانی‌ها به تاخیر افتاده بود، محاصره همچنان ادامه داشت و در نهایت دیوار‌های شهر فرو می‌ریخت و باعث سقوط و کشته شدن همه ساکنان می‌شد، بنابراین عثمانی‌ها تسلیم شدند. ناپلئون با این شرایط موافقت کرد و پس از تسلیم شهر ناپلئون قولی را که به حاکم یافا داده بود، سربازان فرانسوی ساکنان شهر را کشتند و به آن‌ها تجاوز کردند سپس ناپلئون با شلیک تیر فرماندار یافا را اعدام کرد!

چرا ناپلئون اسیران را کشت؟

ناپلئون بناپارت وقتی با تعداد اسیران نگاه کرد، دچار حیرت شد. او با بزرگان و ژنرال‌ها نشستی برای رایزنی درباره اسیران برگزار کرد. او فهمید که غذا و توشه برای این تعداد اسیر کافی نیست و اگر بخواهد شکم آنها را سیر کند، سربازان خودش با کمبود غذا مواجه خواهند شد. برخی از ژنرال‌ها ایده زندانی کردن اسیران را مطرح کردند، ناپلئون به بهانه کمبود جا و زندان با این ایده مخالفت کرد. حتی ایده آزاد کردن آنها مطرح شد، اما ناپلئون از ترس اینکه مبادا آزادشوندگان با حاکم عکا علیه او همدست شوند این پیشنهاد را رد کرد. سرانجام ناپلئون پیشنهاد کشتار را داد. زیرا با قتل و کشتار علاوه بر خلاص شدن از شر اسیران می‌توانست برای اهالی شهر عکا رعب و وحشت ایجاد کند.

سربازان ناپلئون سر اسیران و گوش‌هایشان را می بریدند و روی اجساد آنها ادرار می‌کردند. ناپلئون و سربازانش بعد از کشتن سربازان به اهالی بی دفاع شهر نیز حمله بردند و به آنها تجاوز کردند. داستانهای تکان‌دهنده‌ای از این حمله در تاریخ ثبت و ضبط شده‌ است.

طاعون از سربازان ناپلئون انتقام گرفت

پس از اینکه فرانسویان جسد اسیران را به دریای مدیترانه انداختند، اجساد باعث آلودگی محیط زیست و انتشار طاعون شد. در نتیجه‌ی کشتار یافا، طاعون در میان سربازان ناپلئون شایع شد. طولی نکشید که طاعون جان فاتحان فرانسوی را یکی پس از دیگری می‌گرفت، به طوری که مورخان تعداد قربانیان فرانسوی طاعون را ۲۵ هزار تن یعنی نصف سربازان او برآورد می‌کنند. ناپلئون از ترس کشته شدن تعداد بیشتر سربازانش بر اثر طاعون راهی عکا شد. او در اشغال عکا شکست خورد، سربازانش را از دست داد و احمد‌الجزار حاکم عکا درسی فراموش‌نشدنی به او داد. گفتنی است در ۳۰ رمضان ناپلئون از یافا عقب‌نشینی کرد.

ناپلئون دست از پا درازتر به مصر بازگشت و لکه ننگ او در یافا، هرگز از پیشانی تاریخ پاک نشد.

 

مطالب مرتبط
ارسال یک پاسخ

نشانی رایانامه‌ی شما منتشر نخواهد شد.

Secured By miniOrange